Zwangerschap

Zwanger zijn: dit mis ik écht en dit absoluut niet!

Precies 12 weken geleden was ik nog zwanger. Kwam Daniël er nog helemaal niet aan, want we moesten de verjaardag van Naomi die zaterdag nog vieren. Ik had nooit gedacht dat dit mijn laatste zwangerschapsweek was. Ik had het wel gehoopt, want poeh wat was ik het zat. Zwanger zijn is absoluut mooi, maar het kan ook een andere kant hebben. Er zijn dingen die ik nu mis, maar ook dingen die ik absoluut niet mis. Here we go!

Dit mis ik écht

  • Het bijzondere gevoel van zwanger zijn. Het feit dat er een mini mensje in je groeit.
  • Die prachtige echo’s waar je je kindje ziet bewegen, het hartje ziet kloppen, ziet duimen, ziet drinken. Zucht, wat mooi.
  • Het hartje luisteren bij de verloskundige, iedere keer weer een magisch moment.
  • Te fantaseren hoe hij of zij er uit ziet.
  • Snuffelen in babywinkels en dan die mini kleertjes mee naar huis nemen
  • Nadenken over de babykamer, het aanschaffen van meubeltjes en vooral het inrichten daar van.
  • De eerste schopjes waarvan je zeker weet dat het echt niet je darmen zijn
  • De reactie op jouw hand, die van je partner of van je eerste kindje. Daniël reageerde enorm op Naomi’s aanraking.
  • Het gevoel dat het alleen jij en je kindje is. Echt negen maanden samen voor je hem moet delen. Zo intiem.
  • Mijn groeiende buik. Ik vond dat zo heerlijk, ik vond mezelf ook echt prachtig! #gelukkighebbenwedefoto’snog

Als ik het zo lees zou het bijna (ik zeg bijna he!) weer gaan kriebelen voor een derde kindje. Maar dan… als ik nadenk over wat ik dus niet mis. Dan vervliegt dat gevoel direct hoor.

Dit mis ik écht niet

  • Met stip op 1: de onzekerheid van de zwangerschap. Ik vond het deze keer heel vaak spannend, bij Naomi was ik echt naïef, ondanks de vele ziekenhuisbezoeken. Nu zat veel meer in mijn achterhoofd: Gaat het toch wel goed? Komt hij gezond ter wereld? Blijft het hartje kloppen? Degenen die mij al langere tijd volgen weten dat mijn schoonzus en ik een tijd lang samen zwanger waren. Met 20 weken kregen zij het meest verschrikkelijke nieuws. Het hartje klopte niet meer. Intens verdrietig dat Noa niet bij haar papa en mama mag opgroeien. 
  • Overgeven en dat wel 12 x op een dag waardoor ik veel afviel.
  • Het flauwvallen door een veel te lage bloeddruk. Ook ten overstaan van Naomi. Als ik op de grond ging liggen om met haar te spelen kwam ze meteen aan mij schudden en mama roepen. Arm schaap, zo’n indruk had het flauwvallen op haar gemaakt.
  • Het maagzuur. Bah bah.
  • De krampen in mijn kuiten midden in de nacht. Dramaaaaa.
  • Wat dacht je van het vele plassen, ik moest er soms wel 6 keer uit. Vaker dan ik nu uit bed moet.
  • Obstipatie, wat vond ik dat ook echt vreselijk.
  • Harde buiken, krampen, voorweeën of hoe je het ook noemt. Vanaf 32 weken en dan heel erg veel per uur ook ’s nachts en veel te veel. Zo veel zelfs dat ik moest stoppen met werken. Dat werkte wel, maar ze bleven aanhouden in iets mindere mate.
  • Pijn aan mijn bekken. Gelukkig hielp de fysio en zeker ook de oefeningen, maar wat deed het pijn.
  • Dat je niet normaal met je peuter kan spelen op de grond, omdat je anders niet meer overeind komt door die te dikke buik.
  • Dat je heel hard moet verzinnen hoe je je schoenen aan doet en je veters gaat strikken.
  • Dat je nooit normaal kan hoesten en niezen, zonder je benen bij elkaar te houden.
  • Na een paar trappen lopen, je al helemaal buiten adem bent.
  • Bevallen, weeën opvangen en persen. Dat mis ik ook zeker niet.

Dat was het geloof ik wel. Kortom, zwanger zijn is fantastisch mooi, bijzonder en spannend. Maar het is ook soms niet leuk, zwaar en pittig. En hoe cliché het ook is, het is het allemaal waard. Na een bevalling met goede afloop, houdt je het mooiste en meest dierbare vast dat je ooit zult kennen. Een minimensje van jou en je partner. Magisch! Dit inmiddels twee keer mogen meemaken en wellicht zelfs voor het laatst, zo heb ik mijn zwangerschap van Daniël wel beleefd. Ik ben dankbaar voor mijn twee prachtige kids en mijn man. Ik ben gelukkig, gelukkiger dan ooit zelfs.

Wat mis jij wel en niet aan zwanger zijn?

Bewaren

Liefs Angela

You Might Also Like

3 Comments

  • Reply
    Willeke
    8 augustus 2017 at 08:08

    Erg herkenbaar! Zowel het leuke er van als het minder leuke.

  • Reply
    Jodi - liefthuis
    8 augustus 2017 at 08:30

    Oooow die arme Naomi met dat flauwvallen
    Jodi – liefthuis onlangs geplaatst…Angst voor de bevalling….soms is onwetendheid fijner…My Profile

  • Reply
    Nicole
    8 augustus 2017 at 08:42

    Ik mis eigenlijk niks. De schopjes misschien, maar vond mn zwangerschap meer vervelend dan leuk. En dat blijf ik mezelf dan ook mooi vertellen. Net zoals de bevalling. Iets wat ik echt niet meer opnieuw wil doen… Maar goed dat ik dit bij Fay niet had want anders was Milo er misschien nooit geweest haha!
    Nicole onlangs geplaatst…Weekend vlog #5 | KraamBBQ met blogvriendinnetjesMy Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    WordPress spam blocked by CleanTalk.
    error: Deze content is beveiliigd