Persoonlijk

Het werd mij allemaal even teveel

Het gaat mij al een lange tijd behoorlijk voor de wind. Je zou denken dat het dan een keer tegen moet zitten. Het kan niet altijd zo goed gaan. Een gevoel dat mij soms bekruipt, maar daar sta ik niet lang bij stil. Zolang het goed gaat, gaat het goed toch? Tot mijn vader ruim 1,5 week geleden belde of ik met hem naar de spoedeisende hulp wilde gaan. Huh? Hij had koorts en was goed ziek, maar de spoedeisende hulp dat is best heftig. Een aantal dagen zaten we in behoorlijke onzekerheid en ik had totaal geen zin om vooruit te werken aan mijn website. Er waren belangrijkere zaken om bij stil te staan, omdat niet alleen mijn vader maar ook twee andere familieleden van Stephan en mij een pittige tijd doormaken. Alles kwam ineens bij elkaar… Het werd mij even teveel.

Mijn vader is nooit ziek, laat staan dat hij in het ziekenhuis ligt. Al 53 jaar loopt hij rond op deze aardbol, zonder ooit in het ziekenhuis gelegen te hebben. Ziekenhuizen zijn voor hele zieke mensen, niet voor vaders… Stomme gedachte natuurlijk, want je bent niets beter dan een ander. Eng vond ik het wel. Doodeng, omdat ze niet goed wisten waarom hij van bepaalde zaken last had. Een longontsteking was het sowieso en dat is al heftig genoeg. Dat verklaarde de andere zaken alleen niet. Tranen vloeiden over mijn wangen en niet alleen over die van mij, maar bij ons allemaal.

Mijn geloof is mijn houvast, dat is het al jaren. Toch voelde het nu anders, want ik was bang. Voor het eerst in mijn geloofsleven was ik echt bang. Bang, omdat de artsen niet alles konden verklaren. Ik bad met heel mijn hart of God de artsen wilde helpen mijn vader beter te maken. Vroeg de vrouwen van bijbelstudie om ook te bidden en ook andere mensen in de kerk namen pa mee in gebed. Ik sprak met Stephan, mijn moeder, broertje, vriendinnen en schoonfamilie over mijn zorgen. Die deelden wij allemaal. Hij zag er nu eenmaal echt niet goed uit. Hij werd zieker en zieker.

Er ging geen dag voorbij of ik dacht aan hem, ging bij hem langs, belde hem op, whatsappte hem enzovoorts. Mijn vader en ik zijn vier handen op één buik en daar ligt hij dan in dat ziekenhuis. De artsen waren hard op zoek naar de oorzaak, onderzoek aan onderzoek. En ik vouwde mijn handen iedere dag om te bidden voor mijn vader, maar ook voor de andere familieleden…

Toen kwam na 1,5 week het verlossende woord. Het is toch echt ‘alleen’ een hele zware longontsteking en alle andere klachten verdwenen als sneeuw voor de zon. De antibiotica slaat aan. Hij ligt er nog steeds en voorlopig mag hij ook nog niet weg. Maar zijn gezondheid gaat de goede kant op. DANKBAAR! Ik heb mijn paps weer terug!

Begin en eindig je dag met dankbaarheid

Wat zijn we blij en dankbaar! Gisteravond ging ik naar de praisedienst in onze kerk. Het thema was dankbaarheid. Toeval? Ik weet wel zeker van niet. Dit had ik echt nodig. Alle liederen die het gospelkoor met en voor ons zong, waren zorgvuldig samengesteld. Muziek raakt mij, zo ook gisteravond. Mijn hart werd gevuld met liefde en dankbaarheid.

De woorden die de spreker sprak, waren zo raak. Zijn wij eigenlijk nog wel echt dankbaar? Of zien we het als normaal als alles goed gaat? Dat zette mij aan het denken. Ben ik eigenlijk wel zo dankbaar? Nu uiteraard wel, maar als het allemaal voor de wind gaat, sta ik daar een stuk minder bij stil.

Ik bid tot God en vraag aan hem of hij bij Stephan wil zijn en hem wil helpen zodat hij slaagt voor zijn examen. Dan is het niet meer dan normaal dat ik God ook dank daarvoor. Als ik een cadeautje krijg of als iemand mij helpt, dan zeg ik immers ook dankjewel. Op de een of andere manier verdwijnt datgene wat je vraagt en vervuld is, soms dan in de waan van de dag. Waar ik denk dat ik iedere dag bid en vooral ook dank, realiseerde ik mij gisteravond dat ik te weinig dank. Daar kunnen we iets aan doen! Jep, net als iedereen ben ook ik als christen ben niet perfect. Dit is een van de liederen die mij diep raakte.

Ik ben dankbaar dat ik hier mag zijn en mijn geloof uit mag dragen zonder dat ik daarvoor vervolgd wordt. Dankbaar dat mijn vaders gezondheid de goede kant op gaat. Dankbaar voor mijn prachtige gezin, familie en vrienden. Ik ben dankbaar dat ik leven mag in vrijheid.

Wees altijd verheugd, bid onophoudelijk, dank God onder alle omstandigheden, want dat is wat hij van u, die één bent met Christus Jezus, verlangt. 1 Tessalonicenzen 5:16-18.

De komende tijd schrijf ik iedere dag minimaal één ding op waar ik dankbaar voor ben. Dan kan ik dat in de avond meenemen in mijn gebed. En starten met God te danken en daarna pas te bidden, dat zal mij vast ook helpen.

Dan wil ik nog één ding zeggen: neem niet alles voor lief, juist ook als alles goed gaat in het leven. Een dankbaar mens, is een gelukkig mens!

Sta jij daar weleens bij stil? Waar ben jij dankbaar voor?

Liefs Angela

Gerelateerde berichten

You Might Also Like

13 Comments

  • Reply
    Nicole
    13 juni 2016 at 08:04

    Fijn dat het beter met je paps gaat! Ik heb zelf mijn moeder verloren. Zij was slechts 54 dus ik weet hoe kostbaar het is dat je ouders gezond zijn. Zoals je weet ben ik atheïst, maar ik heb wel aan je gedacht en gehoopt dat het beter zou gaan! Dikke kus van mij!
    Nicole onlangs geplaatst…WINACTIE! Win een pakket van Rituals!My Profile

  • Reply
    Merel
    13 juni 2016 at 08:06

    Dat is schrikken! Kan me voorstellen dat je er nog meer bij stilstaat hoe dankbaar je dan eigenlijk mag zijn. En gelukkig liep het goed af.

    Dankbaarheid voor hoe het gaat is voor mij ook heel belangrijk. Hoewel ik er niet altijd bij stilsta, probeer ik dat zoveel mogelijk te doen.
    Merel onlangs geplaatst…Papa vertelt: 10x erop uit – wat kersverse vaders moeten wetenMy Profile

  • Reply
    Bregje
    13 juni 2016 at 08:23

    Gelukkig gaatvhwt weer betee, wat was het akelig voor jullie! Ik ben ook dankbaar voor de grote en kleine dingen in mijn leven, een goede gezondheid is zo waardevol en helaas niet altijd vanzelfsprekend! Dikke knuffel!
    Bregje onlangs geplaatst…5 jaar verkering!My Profile

  • Reply
    Daniëlle
    13 juni 2016 at 09:58

    Wat naar zeg! Toen ik zwanger was van onze oudste kreeg ik ook slecht nieuws over mijn vader. Ze waren in Frankrijk op vakantie en werden plots gebeld dat mijn vader met spoed naar het ziekenhuis was gebracht vanwege een hartaanval. Ook ik ben God zo dankbaar hoe Hij voor hen gezorgd heeft in die periode. Wij mogen Hem inderdaad danken, dat Hij altijd bij ons is! Mooie getuigenis Angela!

  • Reply
    Nathalie
    13 juni 2016 at 10:00

    Wat schrikken en ik kan me goed voorstellen dat het een beetje teveel werd. Zo besef je toch wel weer even waar je staat en hoe waardevol het leven is. Ik hoop dat je vader snel weer helemaal gezond is.
    Nathalie onlangs geplaatst…Mama en dochter armbandensetje, prachtjuweeltjes van KAYA Sieraden!My Profile

  • Reply
    Simone
    13 juni 2016 at 10:44

    Gelukkig dat het de goede kant op gaat met je vader! En het lijkt me heel mooi om iedere dag even op te schrijven waar je dankbaar voor bent, dat zorgt meteen ook voor een stukje positiviteit en besef iedere dag. Sterkte en beterschap voor je pa!
    Simone onlangs geplaatst…Monday Funday #11 | Groots, onze eigen speeltuin en nieuwe schoentjesMy Profile

  • Reply
    MetMirjam
    13 juni 2016 at 11:10

    Jeetje wat heftig! Gelukkig gaat het nu de goede kant op. Mijn moeder is een aantal jaar geleden ook met spoed opgenomen in het ziekenhuis en heeft toen ook weken heel slecht gelegen. Het was een hele heftige tijd, dat gun je echt niemand inderdaad! Gelukkig is ze er weer bovenop gekomen!
    MetMirjam onlangs geplaatst…Primark shoplog kids, juni 2016My Profile

  • Reply
    Wilmaaa
    13 juni 2016 at 11:47

    Zo fijn meis! Snap heel goed dat het je teveel werd. Hier heb ik al veel meegemaakt, en juist daarom ben ik vaak dankbaar voor datgene wat wel fijn en goed mag zijn. Liefs

  • Reply
    Manon
    13 juni 2016 at 11:57

    Mooi geschreven Angela, het waren pittige dagen met iedere dag een hoop te verwerken. Gelukkig heb je een kanjer van een vader en komt het allemaal goed! Mooi dat je er extra bij stil staat waar je dankbaar voor bent, we weten allemaal dat niks vanzelfsprekend is maar soms glipt dat inderdaad wel eens even mee in de gang van alle dag.

  • Reply
    Mathiske's mama blog
    13 juni 2016 at 15:46

    Ik.hoop dat je vader snel op knapt!

    Verder probeer ik zelf iedere dag dankbaar te zijn, maar niemand kan de hele dag dankbaar lopen zijn. Ik probeer te genieten van kleine momenten. De zon, Emily, mussen in de tuin. Merels die fluiten.
    Mathiske’s mama blog onlangs geplaatst…Plog #7. 10 juni. Sporten, first birthday swap pakketje en een ijsje in Uden.My Profile

  • Reply
    Jess
    13 juni 2016 at 17:13

    Zoiets komt vaak zonder aankondiging. Helemaal normaal dat het even moeilijker gaat. Sterkte daar! Ik vind het zelf moeilijk genieten de laatste tijd, ook met iets ‘teveel’.
    Jess onlangs geplaatst…Zonnebescherming bij baby’sMy Profile

  • Reply
    Ilse van Kreanimo
    13 juni 2016 at 17:36

    Oef – soms is het even schrikken dan hè!

    Gelukkig gaat het beter met je papa!

    Ik weet maar al te goed wat te veel is (mijn man heeft de voorbije zes maanden vaak in het buitenland gezeten en dat was héél zwaar als werkende mama van drie!)
    Ilse van Kreanimo onlangs geplaatst…Urbex fotograaf: kreatieve kronkels deel 3My Profile

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    14 juni 2016 at 09:30

    Ik sta daar zeker bij stil. Wat fijn dat het uiteindelijk meeviel met je vader. Ik kan me je schrik en zorg goed voorstellen. Zoiets kan je wakker schudden.

    Fijn dat je zo’n steun kunt putten uit je geloof.
    Vlijtig Liesje onlangs geplaatst…Robots om het huishouden makkelijker te maken?My Profile

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    WordPress spam blocked by CleanTalk.
    error: Deze content is beveiliigd