Opvoeden begint vroeger dan ik dacht

Sinds Naomi de wereld zo’n twee maanden op haar kont ontdekt en nu zelfs ook lopend langs onze meubelen, klinkt er regelmatig in ons huis ‘dat mag niet’, ‘die gitaar is van papa, doe maar niet’, ‘Naomi dat is van mama’ en ‘doe maar niet lieverd, want straks valt het op de grond’.
Als Naomi bij ons op schoot aan tafel zit, zie je haar ogen heen en waar gaan. Je hoort haar hersenen bijna kraken: ‘wat zal ik nu eens pakken’. De salontafel is natuurlijk een walhalla voor onze dame. De babyfoon, onze zware houten onderzetters uit Zuid-Afrika waar we heel lang naar op zoek zijn geweest, het blad met kaarsen en glazen. Ze zou alles willen pakken.

Zie je mij mama?
Als er iets op de grond valt, dan verblikt of verbloosd ze niet. Ze kijkt wel naar mij. Ik vraag me dan af wat ze denkt, ik kan mij zo voorstellen dat ze denkt: oeps, dat heeft mama natuurlijk gezien, wat nu? Vervolgens krijg ik een big smile. Natuurlijk mag ze op ontdekkingstocht in ons huis, maar er zijn gewoon ook grenzen. Ze weet echt heel goed dat ze bepaalde dingen niet mag. Dat zie ik aan haar als ze de afstandsbediening uit ons televisiemeubel wil pakken en ze achterom kijkt. Ze wacht rustig af en kijkt naar mij. Ik schud mijn hoofd en het woord nee komt uit mijn mond. Toch zie je haar grijpgrage handje naar die afstandsbediening gaan. Score: Naomi 1, mama 0.

Dat vind ik dus lastig. Na een paar keer op verschillende manieren vertellen dat het niet mag, doet ze het toch. Dan ga ik naar haar toe, pak voorzichtig de afstandsbediening uit haar handen en zeg: ‘Nee Naomi dat mag niet he, dat is van papa en mama. Daar heb je je eigen speelgoed’. Dat is dus niet afdoende, want mevrouw zet het op een gillen, slaat met haar handjes op de grond en kijkt mij boos aan. Tja, van wie ze dat nu heeft?! Dan geef ik haar ander speelgoed of zet haar ergens anders neer. Ik leg haar daarbij uit waarom het niet mag of waarom iets gevaarlijk is.

Een ontdekkingstocht
Opvoeden is zoveel meer dan alleen zeggen: dat mag niet. Dit is maar één aspect er van. De Dikke Van Dale verstaat onder opvoeden: het geestelijk en lichamelijk vormen, grootbrengen. Gaandeweg zullen wij ontdekken hoe we Naomi willen opvoeden. Natuurlijk hebben we daar een beeld bij, maar hoe wij echt als ouders zijn, dat gaan we ontdekken. Bepaalde aspecten zoals het geloof, eerlijk zijn en consequent blijven, uitleggen, open zijn en veel praten vinden wij belangrijk.

Stephan en ik hadden het er laatst over dat het zo jammer is dat je eigenlijk te laat beseft waarom je ouders bepaalde dingen hebben gezegd of gedaan in de opvoeding. Ze hadden het altijd het beste met ons voor, ook al zagen we dat zelf soms totaal anders. Wij hebben beide een hele goede band met onze ouders en ook met elkaars ouders. Ook al hebben we een andere opvoeding gehad, het was allebei goed. Het heeft ons mede gevormd tot wie wij nu zijn. ‘Je komt er vanzelf wel achter als je kinderen mag krijgen’, zei mijn moeder weleens. En ze heeft gelijk, daar komen we nu dus achter. We gaan samen op reis in het ouderschap en nemen dingen mee uit onze opvoeding en voegen dat samen tot iets wat van ons wordt.

Eervol
Opvoeden, het is niet niks en tegelijkertijd is het een prachtige taak. Wat is er nu mooier dan je kind te helpen opgroeien. De normen en waarden mee te geven die jij als ouder belangrijk vindt. Je kind helpen zijn of haar dromen na te jagen. Te leren dat God er altijd is. Dat alles mogelijk is, als je maar doorzet. Dat je meer bereikt met hard werken, dan op je luie kont zitten. Dat eerlijkheid altijd het langste duurt. Ik hoop dat wij Naomi dit kunnen leren en dat ze tussen haar oren knoopt dat wij er altijd voor haar zijn. Dat ze alles kan vertellen, ook als het geen leuk nieuws is. Dat wij altijd open staan voor een gesprek.

Noem mij naïef of dom. Ik had dus niet gedacht dat opvoeden al zo vroeg begon. Simpelweg omdat dat iets is waar ik niet over heb nagedacht. Naomi zoekt de grenzen op. Ze test ons uit, bekijkt hoe ver ze kan gaan. En alhoewel ik soms net doe of ik niet zie dat ze de afstandsbediening pakt, omdat ik even niet op let. Realiseer ik mij des te meer dat het opvoeden nu dus echt begonnen is.

Had jij gedacht dat opvoeden al zo vroeg begon? En als je tips hebt qua vertellen dat iets niet mag, dan hoor ik het graag in de reacties hier onder 🙂

Liefs Angela

Gerelateerde berichten

You Might Also Like

15 Comments

  • Reply
    Nathalie
    18 april 2016 at 06:26

    Ja ze testen je uit. En ik denk ook niet dan een 1jarige alles begrijpt wat wij zeggen, maar je moet toch wat.
    Nathalie onlangs geplaatst…Bevallingsverhaal #1 + OproepMy Profile

    • Reply
      Angela Lodder
      1 mei 2016 at 14:55

      Ik denk dat je gelijk hebt, maar je moet inderdaad iets 🙂

  • Reply
    Wilmaaa
    18 april 2016 at 07:01

    Hihi hier ook zo´n meisje! Ik wil niet teveel nee zeggen, want dat is ook niet goed. Maar de dingen die niet mogen daar ben ik heel duidelijk in. Dan kijkt ze ook altijd om of ik het zie en schud ze vast met haar hoofd nee. Ja het begint al vroeg ;P

    • Reply
      Angela Lodder
      1 mei 2016 at 14:56

      Dat is inderdaad ook niet goed, maar er zijn gewoon echt grenzen en als je die nu niet stelt, dan hoef je dat later ook niet meer te doen denk ik.

  • Reply
    Mathiske's mama blog
    18 april 2016 at 07:25

    Hier ook echt. En het knijpen en haren trekken, dat ze zachtjes moet doen bij de hond geen tips ik had gehoopt dat jij ze had
    Mathiske’s mama blog onlangs geplaatst…Op zoek naar een autostoel!My Profile

    • Reply
      Angela Lodder
      1 mei 2016 at 14:56

      Ooowjaa haren trekken. Als ik tips heb, deel ik ze hihi.

  • Reply
    Frank
    18 april 2016 at 08:50

    Oei dan staat er mij nog wat te wachten als ik dat zo lees, misschien hebben jullie als jullie door de fase heen zijn tips voor mij
    Frank onlangs geplaatst…Papa’s gelukMy Profile

    • Reply
      Angela Lodder
      1 mei 2016 at 14:57

      Als ik tips heb ga ik ze delen Frank. En mocht jij ze ooit hebben, deel ze dan ook maar op jouw website, hebben veel mensen iets aan.

  • Reply
    Sofie
    18 april 2016 at 09:08

    Hihi ja het is allemaal spannend hé, een heel nieuwe wereld …
    Wij hebben dan ook nog het geluk dat wij er werkelijk niet alleen voor staan maar dat God er is om ons bij te staan, waar wij als oudes ook altijd bij terecht kunnen …
    Sofie onlangs geplaatst…Rustig worden in de tipi + win een waardebonMy Profile

    • Reply
      Angela Lodder
      1 mei 2016 at 14:57

      Heel mooi geschreven Sofie! We staan er zeker niet alleen voor en Hij helpt ons.

  • Reply
    Ilse van Kreanimo
    18 april 2016 at 09:15

    Ja, ze kunnen er wat van hè, testen en grenzen aftasten!

    Ik vind vooral het consequent zijn belangrijk en daar moet ik mijn partner soms ‘op de vingers tikken’ 😉

    En het goede voorbeeld geven, want het zijn en blijven na-apertjes hè

  • Reply
    Merel
    18 april 2016 at 16:28

    Ik had het zeker niet verwacht nee. Ook niet dat het zo verschilt per kind. De middelste luisterde niet en pakte alles uit de vensterbank, onze jongste heeft aan ‘nee’ genoeg en gaat dan rustig ergens anders spelen.

    Het is als een code die je telkens moet kraken. Soms best ingewikkeld, maar mooi om te doen.
    Merel onlangs geplaatst…Korte metten met nutteloze verzamelingenMy Profile

  • Reply
    demallemolenmoeder
    19 april 2016 at 04:19

    Het begint al erg vroeg. Dat verbaasde ook mij. En dan is het ook een pittige dame. Hier werkt de rustige maar duidelijke benadering vooral. Oh en herhaling, veel herhaling.
    demallemolenmoeder onlangs geplaatst…Dé discussie; baby alleen laten.My Profile

  • Reply
    Neeltje
    2 augustus 2016 at 13:32

    Idd heel herkenbaar Angela. Wat ik persoonlijk denk ik dat het een kind van deze leeftijd heel moeilijk uitleggen is wat wel mag en wat niet, helemaal als die dingen op elkaar lijken en binnen handbereik zijn (afstandbediening versus speelgoed om maar ene voorbeeld te noemen), ook al leg je het uit. Niets mis mee het toch te doen natuurlijk maar ik denk wel dat je er dan veel tijd mee kwijt bent. Wij kiezen er daarom voor om het huis zoveel mogelijk dreumes-proof te maken en dingen in principe niet te verbieden, tenzij ze echt kwaad kunnen/heel gevaarlijk zijn. Scheelt veel energie moet ik zeggen. En zo kan de dreumes lekker ontdekken :). Nogmaals dit is echt een persoonlijke keuze hoor, er zijn een heeeleboel wegen die naar Rome leiden…

  • Reply
    Simone
    2 augustus 2016 at 13:50

    Haha ik heb ook geen tips. Ik kom ook net kijken. Maar dat het al begonnen is, dat is zeker!

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

    error: Deze content is beveiliigd